Το ιδιαίτερο συστατικό όμως που μετουσιώνει το νησιώτικο τραγούδι σε <<τραγούδι της θάλασσας>> και το κάνει να ξεχωρίζει είναι όταν η θεματολογία που πραγματεύεται χαρακτηρίζεται είτε άμεσα είτε έμμεσα από το στοιχείο της θάλλασας, με ό,τι μπορεί να σημαίνει ή να συνεπάγεται αυτό.
   Έτσι, στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά, ιδιαίτερα στα μικρά και τα άγονα, ο προσανατολισμός των περισσότερων δραστηριοτήτων τους είναι προς και διαμέσου της θάλασσας. Οπότε και το τραγούδι τους, ο καθημερινός τους λόγος, εμπεριέχει είτε ρητά είτε άρρητα τη θάλασσα και την επαφή μαζί της.
   Η θάλασσα και οι ποικίλες αναπαραστάσεις της, έτσι όπως τη βλέπουν, τη φαντάζονται και την προσλαμβάνουν, είναι για τους νησιώτες το σημείο αναφοράς, είναι κώδικας επικοινωνίας. Είναι στοιχείο έμπνευσης και παρηγοριάς, πηγή ζωής αλλά και ρυθμιστής της. Στοιχείο που ενώνει αλλά και που ξεχωρίζει ανθρώπους.