Το ταξίδι του Ross Daly στις μουσικές του κόσμου είναι ταυτόχρονα μια πορεία ζωής. Γεννημένος στην Αγγλία από Ιρλανδούς γονείς ταξιδεύει μαζί τους σε πολλές χώρες και σύντομα αναδύεται το βαθύ του ενδιαφέρον για τη μουσική. Το πρώτο του όργανο είναι ένα τσέλο, ενώ στα δώδεκα του στην Ιαπωνία, ξεκινά τη μελέτη της κιθάρας.
   Στα τέλη της δεκαετίας του '60 βρίσκεται στο San Francisco. Έχοντας βιώσει την κλασική πειθαρχία αλλά και το κλίμα ελευθερίας και πειραματισμού της εποχής, έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την μουσική παράδοση της Ανατολής και μαγεύεται από τον Ravi Shankar στο φεστιβάλ του Μόντερεϋ. Αποκτά ένα παλιό σιτάρ και ξεκινά την πολύχρονη μαθητεία του στην Ινδική μουσική, αρχικά στην Αγγλία και αργότερα στην Ινδία.
   Έπειτα ταξιδεύει στο Αφγανιστάν, όπου μελετάει για ένα χρόνο την τοπική μουσική και το παραδοσιακό έγχορδο Ραμπάμπ. Στη συνέχεια επιστρέφει στην Ευρώπη και σ'ένα ταξίδι του στην Κρήτη το 1975, ταξιδεύοντας από χωριό σε χωριό, γνωρίζει την Κρητική μουσική και γοητεύεται απ'αυτήν. Εγκαθίσταται στο νησί και μαθαίνει την Κρητική λύρα κοντά στον μεγάλο λυράρη Κώστα Μουντάκη και στον βιρτουόζο του κλαρίνου Βασίλη Σούκα, ενώ αργότερα ξεκινά την μελέτη της κλασικής ανατολικής μουσικής, ταξιδεύοντας στην Τουρκία.
   Σήμερα, 25 χρόνια μετά, με επίκεντρο του πάντα την Ελλάδα και την Κρήτη, ο Ross Daly όχι μόνο έχει πλούσια δισκογραφική πορεία και τεράστιο διδακτικό έργο στο ενεργητικό του, αλλά και συνεχή ζωντανή παρουσία ταξιδεύοντας σ'όλο τον κόσμο για συναυλίες.
   Δεξιοτέχνης πολλών οργάνων, συνεργάστηκε πάντα με σπουδαίους μουσικής απ'όλο τον κόσμο, υπηρετώντας με σεβασμό την πλούσια μουσική παράδοση της Ανατολής, εξερευνώντας όμως παράλληλα τον ελεύθερο δημιουργικό αυτοσχεδιασμό. Ο Ross Daly παίζει επιδέξια, μεταξύ άλλων, λαούτο ραμπάμπ, κρητική και πολιτική λύρα, σαράνγκι, ούτι, σάζι και ταμπούρ ενώ ταυτόχρονα είναι ένας ικανός συνθέτης που δεν βασίζει την μουσική του στην απλή δεξιοτεχνία. Οι συνθέσεις του χτίζονται πάνω στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στους ξεχωριστούς ήχους των οργάνων όσο και στη βαθιά προσωπική σχέση του με τους άλλους μουσικούς, εξασφαλίζοντας έτσι την εσωτερικότητα που κάνει την μουσική πραγματικά ζωντανή.